MICHEL PICCOLI

Michel Jacques Daniel Piccoli, kemancı Henri Piccoli ve piyanist Marcelle Expert-Bezançon'un (1892-1990) oğlu ve Fransız sanayici ve politikacı Charles Expert-Bezançon'un kızıydı. 1954'te Michel Piccoli, aktris Éléonore Hirt ile evlendi ve birlikte Anne-Cordélia Piccoli adında bir kızı oldu. 1966'da şarkıcı Juliette Gréco ile evlendi, ardından 1978'de senarist Ludivine Clerc ile evlendi ve birlikte Polonya kökenli Inord ve Missia adlı iki çocuğu evlat edindi.

Sorunlu çocuklara yönelik bir kuruluşa yerleştirilen genç Piccoli'nin taahhütleri, anne tarafından büyükbabasına, Üçüncü Cumhuriyet'in senatörüne, Radikal Parti'nin finansörüne ve sendika solu ve Georges Clemenceau tarafından işçilerini kurşun zehirlenmesine neden olan kurşun beyazı ile sarhoş etmekle suçlanan önemli sanayi ressamına karşı yapılır.

Michel Piccoli daha sonra önce Andrée Bauer-Théraud'dan, ardından Simon'dan oyunculuk eğitimi aldı. Michel Piccoli, 1945'te Christian-Jaque'in "Sortilèges" filminde figüran olarak göründükten sonra ilk sinema deneyimini Louis Daquin'in "Le Point Du Jour" filminde yaptı. Tiyatroda Renaud-Barrault ve Grenier-Hussot topluluklarının yanı sıra Théâtre de Babylone'da da öne çıktı. 1954 yılında "Fransız Cancan" filmiyle tanınıp sahneye devam ederek Jacques Audiberti, Jean Vilar, Jean-Marie Serreau, Peter Brook, Luc Bondy, Patrice Chéreau ve André Engel gibi yönetmenlerle çalıştı ve popüler TV filmleriyle de tanındı. Ailesinde yaşanan bir kayıptan sonra ateist olan sanatçı, 1956'da Luis Buñuel ile tanıştı ve ironik bir şekilde "La Mort En Ce Jardin"de rahip rolünü üstlendi. 1959'da Cezayir'de, André Michel'in Malek Ouary'nin "Le Noël Du Petit Cireur" adlı kısa öyküsünden uyarlanan kısa filmi "Le Rendez-Vous De Noël"i çekti. 1960'lı yıllarda Jean-Pierre Melville'in "Le Doulos" adlı eserinde fark edilen kutsama sesi duyuldu; Brigitte Bardot ile birlikte Jean-Luc Godard'ın "Le Mépris" adlı eseriyle uluslararası alanda tanıtıldı. O andan itibaren Alfred Hitchcock, Luis Buñuel, Youssef Chahine, Manoel de Oliveira gibi en büyük Fransız ve uluslararası film yapımcılarıyla birlikte turneye çıktı.

1980'li yıllara, 1980'de Cannes festivalinde Marco Bellocchio'nun "Le Saut Dans Le Vide" adlı eseriyle, 1982'de ise Berlin festivalinde Pierre Granier-Deferre'in "Une Étrange Affaire" adlı eseriyle yorum ödülüyle başladı. . Yönetmenlik şansını denemeden önce Jacques Doillon ve Leos Carax'la çalıştı. 2001 yılında IX Avrupa Tiyatro Ödülü'nü aldı. 2007 yılında Stephen Frears'ın başkanlığını yaptığı 60. Cannes Film Festivali'nin jürisinde yer aldı. 2011 yılında Nanni Moretti'nin "Habemus Papam" adlı filminde oynadı. Michel Piccoli'nin rol aldığı son film, Thomas de Thiers'in 2013 yapımı "Le Goût Des Myrtilles" filmidir.

Siyasi açıdan sola bağlı, Barış Hareketi üyesi (komünist) Michel Piccoli, Ulusal Cephe'ye karşı tutumuyla öne çıktı ve Uluslararası Af Örgütü için harekete geçti.

Michel Piccoli, Eure'deki Saint-Philbert-sur-Risle'deki malikanesinde geçirdiği felç sonrasında 12 Mayıs 2020'de öldü. Cenazesi 19 Mayıs 2020'de Évreux'de cenaze töreni yapıldı ve burada yakıldı, külleri aile mülküne serpildi.